Efe - Kelime Etimolojisi, Kelimesinin Kökeni

Efe Kelime Kökeni

Yun éfivos έφηβος baliğ, büluğa ermiş erkek, delikanlı << EYun éphēbos έφηβος a.a. EYun epi+ ʰēbē ἥβη büluğ, delikanlılık

Tarihte En Eski Kaynak

"Ege bölgesine özgü erkek birliklerine mensup kişi" [ c (1930) : O iki sene içinde topal efe epeyce korku salmıştı. ]
"kabadayı, yiğit (argo)" [ A. Fikri, Lugat-ı Garibe (1889) ]

Önemli Not: Bu kaynak kayıtlara geçmiş ve bu kelimenin kullanıldığı yazılı ilk kaynaktır. Kullanımı daha öncesinde sözlü olarak veya günlük hayatta yaygın olabilir.

Kelime Kökeni

Yeni Yunanca éfivos έφηβος z "baliğ, büluğa ermiş erkek, delikanlı" sözcüğünden alıntıdır. Yunanca sözcük Eski Yunanca aynı anlama gelen éphēbos έφηβος z sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük Eski Yunanca ʰēbē ἥβη z "büluğ, delikanlılık" sözcüğünden epi+ önekiyle türetilmiştir.

Ek Açıklamalar

Sözcüğün kökenine ilişkin geniş hacimli Türkçe literatürün tamamına yakını bilimsel değerden yoksundur. Ege bölgesine özgü efelik geleneğinin, birçok toplumda görülen büluğa erme törenleriyle alakalı olduğu aşikârdır.

Etiketler: Modern Yunanca, Ses evrimi, Antik Yunanca, Türeme kategori veya etiketlerine bağlıdır.

Alakalı Kelimeler

Rastgele Kelime
Önceki Kelime
Sonraki Kelime

Gözde Aramalar

Yeni kelimeler mi keşfetmek istiyorsunuz, işte sitemizde aranma sıklığına göre son zamanlarda en çok aranan kelimelerin listesi.