Tane - Kelime Etimolojisi, Kelimesinin Kökeni

Tane Kelime Kökeni

Fa dāne دانه tohum, tane, özellikle tahıl tanesi << OFa dānag a.a. Ave *dānā- a.a. << HAvr *dhōnā- tahıl

Tarihte En Eski Kaynak

tana "kişniş tohumu" [ Divan-i Lugat-it Türk (1070) ]
dāne "her türlü tohum, özellikle tahıl" [ Aşık Paşa, Garib-name (1330) ]

Önemli Not: Bu kaynak kayıtlara geçmiş ve bu kelimenin kullanıldığı yazılı ilk kaynaktır. Kullanımı daha öncesinde sözlü olarak veya günlük hayatta yaygın olabilir.

Kelime Kökeni

Farsça dāne دانه z "tohum, tane, özellikle tahıl tanesi" sözcüğünden alıntıdır. Farsça sözcük Orta Farsça (Pehlevice veya Partça) aynı anlama gelen dānag sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük Avesta (Zend) dilinde aynı anlama gelen yazılı örneği bulunmayan *dānā- sözcüğü ile eş kökenlidir. Avestaca sözcük Hintavrupa Anadilinde yazılı örneği bulunmayan *dhōnā- "tahıl" biçiminden evrilmiştir.

Ek Açıklamalar

Karş. Soğdca tamū (cehennemi, akkusativ). Soğdca Maniheist ve Hıristiyan literatürden 10. yy dolayında Türkçeye aktarılan bir kavramdır. Karş. uçmak.

Etiketler: Yeni Farsça, Ses evrimi, Orta Farsça, Eşkökenlilik, Avesta, Ses evrimi kategori veya etiketlerine bağlıdır.

Alakalı Kelimeler

Rastgele Kelime
Önceki Kelime
Sonraki Kelime

Gözde Aramalar

Yeni kelimeler mi keşfetmek istiyorsunuz, işte sitemizde aranma sıklığına göre son zamanlarda en çok aranan kelimelerin listesi.