Kara - Kelime Etimolojisi, Kelimesinin Kökeni

Kara Kelime Kökeni

<< ETü kara

Tarihte En Eski Kaynak

kara "1. siyah, 2. fakir, alelade, uğursuz" [ Orhun Yazıtları (735) : kızıl kanım tökti kara terim yögrdi ]
kararmak "karalaşmak, karanlık olmak" [ Uygurca (1000 yılından önce) ]
karaca "bir tür geyik" [ Ebu Hayyan, Kitabü-l İdrak (1312) ]
kara yer "kara toprak, genel anlamda yeryüzü" [ Dede Korkut Kitabı (1400 yılından önce) : Kara yerüñ üzerine otaχların dikdürmişidi. ]
kara "toprak (deniz ve nehir zıddı), berr" [ Meninski, Thesaurus (1680) : kara ile mi yollarsız yoχsa sefinelerle nehr-i Tuna ile mi yollarsız ]
karaağaç "bir ağaç türü, ulmus" [ Meninski, Thesaurus (1680) ]
karabatak "bir deniz kuşu" [ Meninski, Thesaurus (1680) ]
karayel "kuzey rüzgârı" [ Meninski, Thesaurus (1680) ]
karayolu [ c (1931) : Bunun karayolu tarikîle nakli tasavvuru, denizde her hangi bir kaza olmak ihtimalinden kurtarılmak içindir. ]

Önemli Not: Bu kaynak kayıtlara geçmiş ve bu kelimenin kullanıldığı yazılı ilk kaynaktır. Kullanımı daha öncesinde sözlü olarak veya günlük hayatta yaygın olabilir.

Kelime Kökeni

Eski Türkçe kara sözcüğünden evrilmiştir.

Kelime Telaffuzu

Kara kelimesiniz telaffuz edilişini Telaffuz sözlüğünden dinleyebilirsiniz, kara nasıl telaffuz edilir? Öğrenmek ve dinlemek için oynat ikonuna basın.

Bu kelime telaffuzunu TRT Telaffuz sözlüğü sağlamaktadır.

Ek Açıklamalar

"Fakir, alelade" anlamı kara düzen deyiminde, "kuzey" anlamı Karadeniz adında, "toprak, yeryüzü" anlamı karayolu, kara iklimi deyimlerinde korunmuştur.

Etiketler: Ses evrimi kategori veya etiketlerine bağlıdır.

Alakalı Kelimeler

Rastgele Kelime
Önceki Kelime
Sonraki Kelime

Gözde Aramalar

Yeni kelimeler mi keşfetmek istiyorsunuz, işte sitemizde aranma sıklığına göre son zamanlarda en çok aranan kelimelerin listesi.