şen - Kelime Etimolojisi, Kelimesinin Kökeni

şen Kelime Kökeni

Erm şén շէն OFa *şēn meskûn ve mamur yer, abad Ave şi-/şiti- yerleşmek, ikamet etmek, kalabalık olmak

Tarihte En Eski Kaynak

şén "meskûn, mamur, abadan" [ Kitabü-l İdrak Haşiyesi (1500 yılından önce) ]
"neşeli, güleryüzlü" [ Dede Korkut Kitabı (1400 yılından önce) : Geldügümce seni şen görüridüm, güleridüñ oynarıduñ, şimdi nolduñ, dedi. ]

Önemli Not: Bu kaynak kayıtlara geçmiş ve bu kelimenin kullanıldığı yazılı ilk kaynaktır. Kullanımı daha öncesinde sözlü olarak veya günlük hayatta yaygın olabilir.

Kelime Kökeni

Ermenice şén շէն z veya Orta Farsça (Pehlevice veya Partça) yazılı örneği bulunmayan *şēn "meskûn ve mamur yer, abad" sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük Avesta (Zend) dilinde şi- veya şiti- "yerleşmek, ikamet etmek, kalabalık olmak" fiilinden türetilmiştir.

Ek Açıklamalar

Ermenice şén, Gürcüce şeni (meskûn yer, köy) ve Süryanice şainā (meskûn yer, başarı, neşe) biçimleri Orta Farsçadan alıntı olmalıdır. Ancak özgün Farsça sözcük kaydedilmemiştir. Türkçe sözcük ya Ermeniceden, ya da Orta Farsça konuşma dilinin kayda geçmemiş bir lehçesinden alınmış olmalıdır.

Etiketler: Ermenice, Orta Farsça, Türeme kategori veya etiketlerine bağlıdır.

Alakalı Kelimeler

Rastgele Kelime
Önceki Kelime
Sonraki Kelime

Gözde Aramalar

Yeni kelimeler mi keşfetmek istiyorsunuz, işte sitemizde aranma sıklığına göre son zamanlarda en çok aranan kelimelerin listesi.