Mert - Kelime Etimolojisi, Kelimesinin Kökeni

Mert Kelime Kökeni

Fa/OFa mard مرد adam, insan, erkek << EFa martiya- ölümlü varlık, insan (Sans mārtyá मार्त्य a.a. ) << HAvr *mór-to- a.a. HAvr *mer-2 ölmek

Tarihte En Eski Kaynak

[ Atebet-ül Hakayık (1300 yılından önce) ]

Önemli Not: Bu kaynak kayıtlara geçmiş ve bu kelimenin kullanıldığı yazılı ilk kaynaktır. Kullanımı daha öncesinde sözlü olarak veya günlük hayatta yaygın olabilir.

Kelime Kökeni

Farsça ve Orta Farsça (Pehlevice veya Partça) mard مرد z "adam, insan, erkek" sözcüğünden alıntıdır. Farsça sözcük Eski Farsça martiya- "ölümlü varlık, insan" sözcüğünden evrilmiştir. (NOT: Bu sözcük Sanskritçe aynı anlama gelen mārtyá मार्त्य z sözcüğü ile eş kökenlidir. ) Sanskritçe sözcük Hintavrupa Anadilinde aynı anlama gelen yazılı örneği bulunmayan *mór-to- biçiminden evrilmiştir. Bu biçim Hintavrupa Anadilinde yazılı örneği bulunmayan *mer-2 "ölmek" kökünden türetilmiştir.

Ek Açıklamalar

Karş. Eski Yunanca mortós, İngilizce mortal (ölümlü). Aynı kökten murdan, Sanskritçe marati/mriyatē, Kürtçe (Kurmanci) mirin, Ermenice meŗan-, Latince mori (ölmek), Farsça marg (ölüm), murd, Latince mortuus (ölü), İngilizce murder (öldürmek).

Etiketler: Yeni Farsça, Ses evrimi, Eski Farsça, Eşkökenlilik, Sanskritçe, Ses evrimi, Hintavrupa Anadili, Türeme kategori veya etiketlerine bağlıdır.

Alakalı Kelimeler

Rastgele Kelime
Önceki Kelime
Sonraki Kelime

Gözde Aramalar

Yeni kelimeler mi keşfetmek istiyorsunuz, işte sitemizde aranma sıklığına göre son zamanlarda en çok aranan kelimelerin listesi.