şems - Kelime Etimolojisi, Kelimesinin Kökeni

şems Kelime Kökeni

Ar şams شمس [#şms] güneş Aram şimşā שִׁמְשָׁא a.a. Akad şamşu, şamaş a.a.

Tarihte En Eski Kaynak

[ Saraylı Seyf, Gülistan Tercümesi (1391) ]

Önemli Not: Bu kaynak kayıtlara geçmiş ve bu kelimenin kullanıldığı yazılı ilk kaynaktır. Kullanımı daha öncesinde sözlü olarak veya günlük hayatta yaygın olabilir.

Kelime Kökeni

Arapça şms kökünden gelen şams شمس z "güneş" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Aramice/Süryanice aynı anlama gelen şimşā שִׁמְשָׁא z sözcüğü ile eş kökenlidir. Bu sözcük Akatça aynı anlama gelen şamşu, şamaş sözcüğü ile eş kökenlidir.

Ek Açıklamalar

Akatça şaklulu biçimi #kll kökünün gramatik türevidir. Aramca dört harfli #şkll biçimi Akadcadan alıntıdır. Arapça sözcüğün arkaik bir türev veya Akadcadan alıntı olduğu düşünülebilir. Arapça #şkl1 kökü anlamca bağımsızdır. Karş. müşkül.

Etiketler: Arapça, Eşkökenlilik, Aramice ve Süryanice, Eşkökenlilik, Akatça kategori veya etiketlerine bağlıdır.

Alakalı Kelimeler

Rastgele Kelime
Önceki Kelime
Sonraki Kelime

Gözde Aramalar

Yeni kelimeler mi keşfetmek istiyorsunuz, işte sitemizde aranma sıklığına göre son zamanlarda en çok aranan kelimelerin listesi.