Tapu - Kelime Etimolojisi, Kelimesinin Kökeni

Tapu Kelime Kökeni

ETü tap- hizmet etmek +Iğ  tap-

Tarihte En Eski Kaynak

tapuğ "hizmet, kulluk" [ Divan-i Lugat-it Türk (1070) : Terken Katun kutıŋa tegür mendin koşuğ/ aygıl siziη tapuğçı ötnür yeŋi tapuğ [ Terken Hatunun huzurunda benden koşu ilet, de ki kulunuz sizden yeni görev diler] ]
tapu/tapuğ "hizmet, vazife, ibadet, arz-ı hürmet" [ Yunus Emre, Bütün Şiirleri (1400 yılından önce) : Gazadan geldi şah tahtın oturdu/ Sipahiler kamu tapuya durdu ]
tapu "hizmet karşılığı özel şahsa tahsis edilen miri arazi ve bunu belgeleyen evrak" [ I. Selim Kanunnamesi (1520) : ol raiyyet tapulu yerde evü bina étse ev yeri tapusun taleb étmeyeler ]

Önemli Not: Bu kaynak kayıtlara geçmiş ve bu kelimenin kullanıldığı yazılı ilk kaynaktır. Kullanımı daha öncesinde sözlü olarak veya günlük hayatta yaygın olabilir.

Kelime Kökeni

Eski Türkçe tap- "hizmet etmek" fiilinden +Iğ sonekiyle türetilmiştir. Daha fazla bilgi için tap- maddesine bakınız.

Ek Açıklamalar

MÖ 4. yy'a ait Çince bir metinde zikredilmiştir. Kayda geçen en eski Türkçe sözcüklerden biridir. Başka bir dilden alıntı ihtimali güçlüdür; ancak Eski Türkçe teŋ (denklik? ufuk?) bağlantısı da düşünülmeye değer. Karş Arapça ḳadīr (tanrının bir adı) < ḳadr (denklik, değer). || Yeni Türkçe tanrıça, Sırpça králitsa modeline göre üretilmiş bir türevdir. Karş. imparatoriçe, çariçe.

Etiketler: Türeme, Eski Türkçe, bkz: Yabancı ekler kategori veya etiketlerine bağlıdır.

Alakalı Kelimeler

Rastgele Kelime
Önceki Kelime
Sonraki Kelime

Gözde Aramalar

Yeni kelimeler mi keşfetmek istiyorsunuz, işte sitemizde aranma sıklığına göre son zamanlarda en çok aranan kelimelerin listesi.