Ruh - Kelime Etimolojisi, Kelimesinin Kökeni

Ruh Kelime Kökeni

Ar rūḥ روح [#rwḥ msd.] 1. nefes, soluk, rüzgâr, esinti, ruh, 2. güzel koku (Aram rūχā רוחא a.a. İbr rwχa רוח a.a. )

Tarihte En Eski Kaynak

[ Darir (çev.), Kıssa-i Yusuf (1377 yılından önce) ]

Önemli Not: Bu kaynak kayıtlara geçmiş ve bu kelimenin kullanıldığı yazılı ilk kaynaktır. Kullanımı daha öncesinde sözlü olarak veya günlük hayatta yaygın olabilir.

Kelime Kökeni

Arapça rwḥ kökünden gelen rūḥ روح z "1. nefes, soluk, rüzgâr, esinti, ruh, 2. güzel koku" sözcüğünden alıntıdır. (NOT: Arapça sözcük Aramice/Süryanice aynı anlama gelen rūχā רוחא z sözcüğü ile eş kökenlidir. Bu sözcük İbranice aynı anlama gelen rwχa רוח z sözcüğü ile eş kökenlidir. )

Ek Açıklamalar

Felsefede Eski Yunanca pneûma ve Latince spiritus (nefes, ruh) karşılığıdır.

Etiketler: Arapça, Arapça masdar, Eşkökenlilik, Aramice ve Süryanice, Eşkökenlilik, İbranice kategori veya etiketlerine bağlıdır.

Alakalı Kelimeler

Rastgele Kelime
Önceki Kelime
Sonraki Kelime

Gözde Aramalar

Yeni kelimeler mi keşfetmek istiyorsunuz, işte sitemizde aranma sıklığına göre son zamanlarda en çok aranan kelimelerin listesi.