Nur - Kelime Etimolojisi, Kelimesinin Kökeni

Nur Kelime Kökeni

Ar nūr نور [#nwr msd.] ışık, ışıma Aram nūr/nūrā נוּר ateş Akad nūru/nīru a.a.

Tarihte En Eski Kaynak

nur [ (1300 yılından önce) ]
nurani [ ÖM (1437) : ...ola şemˁi gönlünüŋ Hakkuŋ lutfiyle nūrānī ]
nurlanmak "aydınlanmak" [ Meninski, Thesaurus (1680) ]
nurulayn "[Ar nūru-l-ˁayn نور العين] göz nuru" [ Meninski, Thesaurus (1680) ]

Önemli Not: Bu kaynak kayıtlara geçmiş ve bu kelimenin kullanıldığı yazılı ilk kaynaktır. Kullanımı daha öncesinde sözlü olarak veya günlük hayatta yaygın olabilir.

Kelime Kökeni

Arapça nwr kökünden gelen nūr نور z "ışık, ışıma" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Aramice/Süryanice nūr veya nūrā נוּר z "ateş" sözcüğü ile eş kökenlidir. Bu sözcük Akatça aynı anlama gelen nūru veya nīru sözcüğü ile eş kökenlidir.

Ek Açıklamalar

Sıfat olarak kullanımı Türkçeye mahsustur.

Etiketler: Arapça, Arapça masdar, Eşkökenlilik, Aramice ve Süryanice, Eşkökenlilik, Akatça kategori veya etiketlerine bağlıdır.

Alakalı Kelimeler

Rastgele Kelime
Önceki Kelime
Sonraki Kelime

Gözde Aramalar

Yeni kelimeler mi keşfetmek istiyorsunuz, işte sitemizde aranma sıklığına göre son zamanlarda en çok aranan kelimelerin listesi.