Kirve - Kelime Etimolojisi, Kelimesinin Kökeni

Kirve Kelime Kökeni

Kürd kirva/kirve çocuğu sünnet ettiren ve yaşam boyu sahip çıkan kişi Süry ḳarīvā ܩܪܝܒܐ yakın kişi, akraba, vaftiz babası Ar ḳarīb yakın kişi, akraba  kurb

Tarihte En Eski Kaynak

kivre/kirva [ Hamit Zübeyr & İshak Refet, Anadilden Derlemeler (1932) ]
kirve [ c (1974) : Cumhurbaşkanı Celal Bayar Adana'da ikinci defa kirve olmuştur. ]

Önemli Not: Bu kaynak kayıtlara geçmiş ve bu kelimenin kullanıldığı yazılı ilk kaynaktır. Kullanımı daha öncesinde sözlü olarak veya günlük hayatta yaygın olabilir.

Kelime Kökeni

Kürtçe (Kurmanci) kirva veya kirve "çocuğu sünnet ettiren ve yaşam boyu sahip çıkan kişi" sözcüğünden alıntıdır. Kürtçe sözcük Süryanice ḳarīvā ܩܪܝܒܐ z "yakın kişi, akraba, vaftiz babası" sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük Arapça ḳarīb "yakın kişi, akraba" sözcüğü ile eş kökenlidir. Daha fazla bilgi için kurb maddesine bakınız.

Ek Açıklamalar

Pehlevice kirbakkar, Pazend kirbagar >> Farsça kirfeger (hayır işi yapan kimse) biçimleri nihai olarak Aramice/Süryaniceden alıntıdır.

Etiketler: Kürtçe, Süryanice, Eşkökenlilik, Arapça kategori veya etiketlerine bağlıdır.
Rastgele Kelime
Önceki Kelime
Sonraki Kelime

Gözde Aramalar

Yeni kelimeler mi keşfetmek istiyorsunuz, işte sitemizde aranma sıklığına göre son zamanlarda en çok aranan kelimelerin listesi.