Keman - Kelime Etimolojisi, Kelimesinin Kökeni

Keman Kelime Kökeni

Fa/OFa kamān كمان yay, kavis  kemer

Tarihte En Eski Kaynak

keman "yay, kavis" [ Darir (çev.), Kıssa-i Yusuf (1377) : ağlamakdan gözsüz oldı nā-tüvān, servi kaddi kaygudan oldı kemān ]
kemankeş "[Fa kamān-kaş] yay çeken, okçu" [ ÖM (1437) : kemān-keş kaşlaruŋ cānum urur ]
kemānçe "[Fa kamānçe] ok atmak için kullanılan bir tür kısa yay" [ Câmi-ül Fürs (1501) ]
kemane "[Fa kamāne] yay gibi olan şey, kemençe adı verilen çalgı, kemençe arşesi" [ Meninski, Thesaurus (1680) ]
keman "yayla çalınan bir alafranga çalgı" [ Kamus-ı Türki (1900) ]

Önemli Not: Bu kaynak kayıtlara geçmiş ve bu kelimenin kullanıldığı yazılı ilk kaynaktır. Kullanımı daha öncesinde sözlü olarak veya günlük hayatta yaygın olabilir.

Kelime Kökeni

Farsça ve Orta Farsça (Pehlevice veya Partça) kamān كمان z "yay, kavis" sözcüğünden alıntıdır. Daha fazla bilgi için kemer maddesine bakınız.

Kelime Telaffuzu

Keman kelimesiniz telaffuz edilişini Telaffuz sözlüğünden dinleyebilirsiniz, keman nasıl telaffuz edilir? Öğrenmek ve dinlemek için oynat ikonuna basın.

Bu kelime telaffuzunu TRT Telaffuz sözlüğü sağlamaktadır.

Ek Açıklamalar

Sözcüğün bugün yaygın olan anlamına 19. yy'dan önce rastlanmaz. Kemençe biçimi, Türkçede, bir batı müziği enstrümanı olan kemandan çok daha eskidir.

Etiketler: Yeni Farsça kategori veya etiketlerine bağlıdır.
Rastgele Kelime
Önceki Kelime
Sonraki Kelime

Gözde Aramalar

Yeni kelimeler mi keşfetmek istiyorsunuz, işte sitemizde aranma sıklığına göre son zamanlarda en çok aranan kelimelerin listesi.