Civan - Kelime Etimolojisi, Kelimesinin Kökeni

Civan Kelime Kökeni

Fa cavān/cuvān جوان/جُوان genç, delikanlı << OFa yavān/yuvān a.a. Ave yvan- a.a. << HAvr *yuwen- a.a. HAvr *yeu- genç olma, canlılık

Tarihte En Eski Kaynak

cüvan "genç, yiğit" [ Atebet-ül Hakayık (1300 yılından önce) ]
cüvan vulg. civan [ Kamus-ı Türki (1900) ]

Önemli Not: Bu kaynak kayıtlara geçmiş ve bu kelimenin kullanıldığı yazılı ilk kaynaktır. Kullanımı daha öncesinde sözlü olarak veya günlük hayatta yaygın olabilir.

Kelime Kökeni

Farsça cavān veya cuvān جوان/جُوان z "genç, delikanlı" sözcüğünden alıntıdır. Farsça sözcük Orta Farsça (Pehlevice veya Partça) aynı anlama gelen yavān veya yuvān sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük Avesta (Zend) dilinde aynı anlama gelen yvan- sözcüğü ile eş kökenlidir. Avestaca sözcük Hintavrupa Anadilinde aynı anlama gelen yazılı örneği bulunmayan *yuwen- biçiminden evrilmiştir. Bu biçim Hintavrupa Anadilinde yazılı örneği bulunmayan *yeu- "genç olma, canlılık" kökünden türetilmiştir.

Ek Açıklamalar

Aynı kökten Latince iuvēnis, Fransızca jeun, İngilizce young, Almanca jung (genç).

Etiketler: Yeni Farsça, Ses evrimi, Orta Farsça, Eşkökenlilik, Avesta, Ses evrimi, Hintavrupa Anadili, Türeme kategori veya etiketlerine bağlıdır.

Alakalı Kelimeler

Rastgele Kelime
Önceki Kelime
Sonraki Kelime

Gözde Aramalar

Yeni kelimeler mi keşfetmek istiyorsunuz, işte sitemizde aranma sıklığına göre son zamanlarda en çok aranan kelimelerin listesi.