Aylak - Kelime Etimolojisi, Kelimesinin Kökeni

Aylak Kelime Kökeni

BTü ayla- dönmek, dolaşmak, gezinmek +Ik TS, Kıp << ATü *āy- dönmek +lA-

Tarihte En Eski Kaynak

aylak "boş dolaşan, işsiz, işe yaramaz" [ Mukaddimetü'l-Edeb (1300 yılından önce) : boşlaġ ḳıldı anı, aylaḳ ḳoδdu anı ]
aylanmak "dönmek, dolaşmak" [ Mukaddimetü'l-Edeb (1300 yılından önce) : aylanu uçdı kuş ]

Önemli Not: Bu kaynak kayıtlara geçmiş ve bu kelimenin kullanıldığı yazılı ilk kaynaktır. Kullanımı daha öncesinde sözlü olarak veya günlük hayatta yaygın olabilir.

Kelime Kökeni

Eski Batı Türkçesinde ayla- "dönmek, dolaşmak, gezinmek" fiilinden +Ik sonekiyle türetilmiştir. (İlk kullanımı: TS, Kıp) Eski Türkçe fiil Ana Türkçe yazılı örneği bulunmayan *āy- "dönmek" fiilinden evrilmiştir.

Ek Açıklamalar

Fiil ve türevleri ETü kaydedilmemiş olmakla birlikte Türki dillerde yaygındır. TTü oyala- fiiliyle eşkökenli olabilir.

Etiketler: Türeme, Eski Batı Türkçesi, bkz: Türkçe ekler, İlk kullanım, Ses evrimi, Ana Türkçe veya Proto-Türkçe kategori veya etiketlerine bağlıdır.

Alakalı Kelimeler

Rastgele Kelime
Önceki Kelime
Sonraki Kelime

Gözde Aramalar

Yeni kelimeler mi keşfetmek istiyorsunuz, işte sitemizde aranma sıklığına göre son zamanlarda en çok aranan kelimelerin listesi.