Yavru - Kelime Etimolojisi, Kelimesinin Kökeni

Yavru Kelime Kökeni

ETü yavrı- zayıflamak, güçten düşmek +Ig ● Uy ATü *yav- küçük veya zayıf olmak, kötüleşmek +rI-  yavuz

Tarihte En Eski Kaynak

yavrı "kuş veya balığın küçüğü" [ Tuhfetu'z Zekiyye fi'l-Lugati't-Türkiyye (1425) ]
yavrı/yavruk "hayvanların küçüğü" [ Pavet de Courteille, Dictionnaire Turc Oriental (1500 yılından önce) ]

Önemli Not: Bu kaynak kayıtlara geçmiş ve bu kelimenin kullanıldığı yazılı ilk kaynaktır. Kullanımı daha öncesinde sözlü olarak veya günlük hayatta yaygın olabilir.

Kelime Kökeni

Eski Türkçe yavrı- "zayıflamak, güçten düşmek" fiilinden +Ig sonekiyle türetilmiştir. Eski Türkçe fiil Ana Türkçe yazılı örneği bulunmayan *yav- "küçük veya zayıf olmak, kötüleşmek" fiilinden +rI- sonekiyle türetilmiştir. Daha fazla bilgi için yavuz maddesine bakınız.

Ek Açıklamalar

Eski Türkçe yavız (kötü) ve yavrı-mak biçimleri eşkökenli olmalıdır.

Etiketler: Türeme, Eski Türkçe, bkz: Türkçe ekler, İlk kullanım, Türeme, Ana Türkçe veya Proto-Türkçe, bkz: Türkçe ekler kategori veya etiketlerine bağlıdır.
Rastgele Kelime
Önceki Kelime
Sonraki Kelime

Gözde Aramalar

Yeni kelimeler mi keşfetmek istiyorsunuz, işte sitemizde aranma sıklığına göre son zamanlarda en çok aranan kelimelerin listesi.