Yalaka

<? yala- yalan yere suçlamak, dil uzatmak +? ● Kaş  yala-

Tarihte En Eski Kaynak

yalak/yalaka/yalamık vb. "sırnaşık, dalkavuk, geveze" [ Türkiye'de Halk Ağızlarından Derleme Sözlüğü (1960 yılından önce) ]
yalaka "gevşek, sırıtkan (özellikle kadın)" [ m (1956) : piliç meraklısı sağır bir zanpara ile yalaka karısı ]

Önemli Not: Bu kaynak kayıtlara geçmiş ve bu kelimenin kullanıldığı yazılı ilk kaynaktır. Kullanımı daha öncesinde sözlü olarak veya günlük hayatta yaygın olabilir.

Kelime Kökeni

Türkçe yala- "yalan yere suçlamak, dil uzatmak" fiilinden +? sonekiyle türetilmiş olabilir; ancak bu kesin değildir. Daha fazla bilgi için yala- maddesine bakınız.

Ek Bilgi

+kA ekinin işlevi anlaşılamamıştır.

Etiketler: Türeme, her çeşit Türkçe, İlk kullanım kategori veya etiketlerine bağlıdır.

Mobil Uygulama

Uygulama marketlerindeki tamamen ücretsiz Etimoloji uygulamamızı indirebilirsiniz.

App StoreGoogle Play