Koyun - Kelime Etimolojisi, Kelimesinin Kökeni

Koyun Kelime Kökeni

<< ETü koñ

Tarihte En Eski Kaynak

koñ "a.a. (küçükbaş hayvan)" [ Orhun Yazıtları (735) : kağan süsi böri teg ermiş, yağısı koñ teg ermiş [kağan ordusu kurt gibi idi, düşman koyun gibi idi] ]
koy "aynı anlamda" [ Uygurca İyi ve Kötü Prens Öyküsü (1000 yılından önce) : yunt ud çokar, koy lağzın ulatı tıŋlığlarığ ölürür [at ve öküz keser, koyun domuz ve benzeri canlıları öldürür] ]

Önemli Not: Bu kaynak kayıtlara geçmiş ve bu kelimenin kullanıldığı yazılı ilk kaynaktır. Kullanımı daha öncesinde sözlü olarak veya günlük hayatta yaygın olabilir.

Kelime Kökeni

Eski Türkçe koñ sözcüğünden evrilmiştir.

Ek Açıklamalar

Eski Türkçe (ñ) /ny/ sesi geç dönem Ortaasya Türkçesinde /y/, TTü /yn/ biçimini almıştır. Ermenice χoy խոյ (koyun) ve oçχar ոչխար (koç, Eski Batı Türkçesinde koçnğar) Türkçeyle etkileşimin düşünülemeyeceği kadar eski döneme aittir.

Etiketler: Ses evrimi kategori veya etiketlerine bağlıdır.

Alakalı Kelimeler

Rastgele Kelime
Önceki Kelime
Sonraki Kelime

Gözde Aramalar

Yeni kelimeler mi keşfetmek istiyorsunuz, işte sitemizde aranma sıklığına göre son zamanlarda en çok aranan kelimelerin listesi.