Kötü - Kelime Etimolojisi, Kelimesinin Kökeni

Kötü Kelime Kökeni

<< ETü köti =? BTü ketü sakat, çolak • Kaş

Tarihte En Eski Kaynak

köti "fena, yaramaz" [ Divan-i Lugat-it Türk (1070) ]
kötü/köti "aynı anlamda" [ Meninski, Thesaurus (1680) ]
kötücül "bedhah, başkasının kötülüğünü isteyen" [ Osmanıcadan Türkçeye Cep Kılavuzu (1935) ]
kötümser "bedbin" [ TDK, Felsefe ve Gramer Terimleri (1942) ]

Önemli Not: Bu kaynak kayıtlara geçmiş ve bu kelimenin kullanıldığı yazılı ilk kaynaktır. Kullanımı daha öncesinde sözlü olarak veya günlük hayatta yaygın olabilir.

Kelime Kökeni

Eski Türkçe köti sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Batı Türkçesinde ketü "sakat, çolak" sözcüğü ile eş kökenli olabilir; ancak bu kesin değildir.

Ek Açıklamalar

Kaşgarlı'nın "Kıpçakça" olduğunu belirttiği ketü sözcüğüyle şayet eşdeğer ise, Eski Türkçe ke (geri, arka) edatıyla ilişki kurulabilir. Karş. Arapça #dbr (1. arka, geri, 2. kötü, talihsiz, ters, 3. göt). || Önseste Türkiye Türkçesine özgü k > g evriminin görülmemesi açıklanmaya muhtaçtır.

Etiketler: Ses evrimi, Eski Türkçe, Eşkökenlilik, Eski Batı Türkçesi kategori veya etiketlerine bağlıdır.

Alakalı Kelimeler

Rastgele Kelime
Önceki Kelime
Sonraki Kelime

Gözde Aramalar

Yeni kelimeler mi keşfetmek istiyorsunuz, işte sitemizde aranma sıklığına göre son zamanlarda en çok aranan kelimelerin listesi.