Celal - Kelime Etimolojisi, Kelimesinin Kökeni

Celal Kelime Kökeni

Ar calāl جلال [#cll msd.] 1. ulu ve heybetli olma, 2. azamet, ululuk, yücelik Ar calla ulu idi Aram gēl, galā גֵּל, דַּלָא höyük, tümsek

Tarihte En Eski Kaynak

celal "büyüklük, azamet, yücelik" [ Saraylı Seyf, Gülistan Tercümesi (1391) ]
celalli "çabuk kızan, sert tabiatlı" [ Kamus-ı Türki (1900) ]
celallenmek "öfkelenmek" [ Hüseyin Rahmi Gürpınar (1924) : Efsuncu celallenerek: “İstiğfar et... Ağzından kaçan küfre tövbe et..." ]
celal "öfke, kızgınlık" [ TDK, Türkçe Sözlük, 8. Baskı (1988) ]

Önemli Not: Bu kaynak kayıtlara geçmiş ve bu kelimenin kullanıldığı yazılı ilk kaynaktır. Kullanımı daha öncesinde sözlü olarak veya günlük hayatta yaygın olabilir.

Kelime Kökeni

Arapça cll kökünden gelen calāl جلال z "1. ulu ve heybetli olma, 2. azamet, ululuk, yücelik" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça calla "ulu idi" fiilinin masdarıdır. Bu sözcük Aramice/Süryanice gēl, galā גֵּל, דַּלָא z "höyük, tümsek" sözcüğü ile eş kökenlidir.

Ek Açıklamalar

Türkçe güncel kullanımda öne çıkan "öfkelenme" anlamı derivatiftir.

Etiketler: Arapça, Arapça masdar, Türeme, Arapça, Eşkökenlilik kategori veya etiketlerine bağlıdır.

Alakalı Kelimeler

Rastgele Kelime
Önceki Kelime
Sonraki Kelime

Gözde Aramalar

Yeni kelimeler mi keşfetmek istiyorsunuz, işte sitemizde aranma sıklığına göre son zamanlarda en çok aranan kelimelerin listesi.