Bağ - Kelime Etimolojisi, Kelimesinin Kökeni

Bağ Kelime Kökeni

<< ETü bağ ETü ba- bağlamak +Ig Or, Kaş

Tarihte En Eski Kaynak

bağ "bağ, düğüm, akit, ittifak " [ Orhun Yazıtları (735) ]
bağlamak [ Divan-i Lugat-it Türk (1070) ]
bağlantı "rabıta" [ Hamit Zübeyr & İshak Refet, Anadilden Derlemeler (1932) ]
bağıntı "izafet" [ TDK, Felsefe ve Gramer Terimleri (1942) ]
bağıl "izafi" [ TDK, Türkçe Sözlük, 1. Baskı (1945) ]
bağlaç "gramerde rabıta" [ TDK, Türkçe Sözlük, 1. Baskı (1945) ]
bağımsız "tabi olmayan, müstakil" [ TDK, Türkçe Sözlük, 1. Baskı (1945) ]

Önemli Not: Bu kaynak kayıtlara geçmiş ve bu kelimenin kullanıldığı yazılı ilk kaynaktır. Kullanımı daha öncesinde sözlü olarak veya günlük hayatta yaygın olabilir.

Kelime Kökeni

Eski Türkçe bağ fiilinden evrilmiştir. Eski Türkçe fiil Eski Türkçe ba- "bağlamak" fiilinden +Ig sonekiyle türetilmiştir. (İlk kullanımı: Or, Kaş)

Ek Açıklamalar

Bağ adının kökü olan fiil, Türkiye Türkçesinde ba- ve bağ- şeklinde 19. yy'a dek kullanımda kalmıştır. Dil Devrimi döneminde ortaya atılan bağımsız, bağıntı gibi türevler, teorik olarak, kullanımdan düşmüş olan bağ- fiilinden türetilmişlerdir.

Etiketler: Ses evrimi, Eski Türkçe, Türeme, Eski Türkçe, bkz: Türkçe ekler kategori veya etiketlerine bağlıdır.

Alakalı Kelimeler

Rastgele Kelime
Önceki Kelime
Sonraki Kelime

Gözde Aramalar

Yeni kelimeler mi keşfetmek istiyorsunuz, işte sitemizde aranma sıklığına göre son zamanlarda en çok aranan kelimelerin listesi.