çok - Kelime Etimolojisi, Kelimesinin Kökeni

çok Kelime Kökeni

ATü *çaw- bağırmak, çağırmak, gürültü etmek +Ik  çavuş

Tarihte En Eski Kaynak

çōk "kalabalık, gürültü, kaynaşma (isim)" [ Divan-i Lugat-it Türk (1070) ]
çoχ/çoğ/çok "kalabalık, sayıca çok (sıfat)" [ Dede Korkut Kitabı (1400 yılından önce) : Kazan oğlu Uruz'uŋ üzerine çok savaşdılar ]
çok "çokluk (isim) ve çok (sıfat)" [ Meninski, Thesaurus (1680) ]

Önemli Not: Bu kaynak kayıtlara geçmiş ve bu kelimenin kullanıldığı yazılı ilk kaynaktır. Kullanımı daha öncesinde sözlü olarak veya günlük hayatta yaygın olabilir.

Kelime Kökeni

Ana Türkçe yazılı örneği bulunmayan *çaw- "bağırmak, çağırmak, gürültü etmek" fiilinden +Ik sonekiyle türetilmiştir. Daha fazla bilgi için çavuş maddesine bakınız.

Ek Açıklamalar

Karş. Eski Türkçe çogı (münakaşa - Kaş), çogla- (bağırmak, çağırmak - Kaş), çoχ- (üşüşmek - Kaş), çoχra- (fokurdama, kaynaşma - Kaş). ● Sıfat olarak 14. yy'dan sonra kop (miktarca çok) sözcüğünün yerini almıştır.

Etiketler: Türeme, Ana Türkçe veya Proto-Türkçe, bkz: Türkçe ekler kategori veya etiketlerine bağlıdır.

Alakalı Kelimeler

Rastgele Kelime
Önceki Kelime
Sonraki Kelime

Gözde Aramalar

Yeni kelimeler mi keşfetmek istiyorsunuz, işte sitemizde aranma sıklığına göre son zamanlarda en çok aranan kelimelerin listesi.