çocuk - Kelime Etimolojisi, Kelimesinin Kökeni

çocuk Kelime Kökeni

çoc çi-çi/çu-çu

Tarihte En Eski Kaynak

çocuk "domuz yavrusu, her şeyin küçüğü" [ Divan-i Lugat-it Türk (1070) ]
çocuk/çoçka "domuz yavrusu" [ Codex Cumanicus (1300) ]
çoçka/çoçğa "aynı anlamda" [ Kitab-ı Mecmu-ı Tercüman-ı Türkî (1900) ]
çuçak "cüce" [ Pavet de Courteille, Dictionnaire Turc Oriental (1500 yılından önce) ]

Önemli Not: Bu kaynak kayıtlara geçmiş ve bu kelimenin kullanıldığı yazılı ilk kaynaktır. Kullanımı daha öncesinde sözlü olarak veya günlük hayatta yaygın olabilir.

Kelime Kökeni

çi-çi veya çu-çu bebek sözüünden türetilmiştir.

Ek Açıklamalar

Çocuk dilinden alınmış ekspresif bir deyimdir. Karş. Eski Türkçe çıçamuk (küçük parmak), çıpçık/çıpçuk (serçe kuşu). Ayrıca cücük, cıcık, küçücük.

Etiketler: Türeme kategori veya etiketlerine bağlıdır.

Alakalı Kelimeler

Rastgele Kelime
Önceki Kelime
Sonraki Kelime

Gözde Aramalar

Yeni kelimeler mi keşfetmek istiyorsunuz, işte sitemizde aranma sıklığına göre son zamanlarda en çok aranan kelimelerin listesi.