çingene - Kelime Etimolojisi, Kelimesinin Kökeni

çingene Kelime Kökeni

Fa çingāne چنگانه [f.] a.a. << ETü çıgañ fakir, yoksul ● Or

Tarihte En Eski Kaynak

çingâne "Roman" [ Yazıcıoğlu Ahmed Bîcan, Dürr-i Meknûn (1465) ]
çingen [ PiriR (1521) ]

Önemli Not: Bu kaynak kayıtlara geçmiş ve bu kelimenin kullanıldığı yazılı ilk kaynaktır. Kullanımı daha öncesinde sözlü olarak veya günlük hayatta yaygın olabilir.

Kelime Kökeni

Farsça aynı anlama gelen çingāne چنگانه z sözcüğünden alıntıdır. Farsça sözcük Eski Türkçe çıgañ "fakir, yoksul" sözcüğünden evrilmiştir.

Ek Açıklamalar

Karş. Türkiye Türkçesinde çığan/çığay (miskin, berduş, sefil). Nihai kökeni Türkçe olmakla birlikte Farsça biçim beimsenmiştir. Orta Yunanca tsingános (aynı anlamda) bugünkü anlamıyla ilk 1378'de kaydedilmiştir.

Etiketler: Yeni Farsça, dişil, Ses evrimi, Eski Türkçe kategori veya etiketlerine bağlıdır.
Rastgele Kelime
Önceki Kelime
Sonraki Kelime

Gözde Aramalar

Yeni kelimeler mi keşfetmek istiyorsunuz, işte sitemizde aranma sıklığına göre son zamanlarda en çok aranan kelimelerin listesi.