çavuş - Kelime Etimolojisi, Kelimesinin Kökeni

çavuş Kelime Kökeni

<< ETü çabış/çavış ETü *çav- seslenmek, bağırmak, haykırmak +Iş

Tarihte En Eski Kaynak

çabış "bir tür görevli, vezir veya sözcü" [ Orhun Yazıtları (735) : bilgesi çabışı ben ök értim [bilgesi veziri ben idim] ]
"savaşta safları gözetip kargaşayı önleyen görevli" [ Divan-i Lugat-it Türk (1070) ]
"padişah önünde yüksek sesle bağıran görevli, münadi " [ Ebu Hayyan, Kitabü-l İdrak (1312) ]

Önemli Not: Bu kaynak kayıtlara geçmiş ve bu kelimenin kullanıldığı yazılı ilk kaynaktır. Kullanımı daha öncesinde sözlü olarak veya günlük hayatta yaygın olabilir.

Kelime Kökeni

Eski Türkçe çabış veya çavış sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe yazılı örneği bulunmayan *çav- "seslenmek, bağırmak, haykırmak" fiilinden +Iş sonekiyle türetilmiştir.

Ek Açıklamalar

Özgün anlamının bağırmakla ilgili bir görev olduğu açıktır. Karş. çavuş kuşu (kendine has bağırışı olan bir kuş, hüthüt küşü). ● Eski Türkçe çav- fiili kaydedilmemiştir; ancak çavıg (kamçı, şaklayan - Kaş), çavık- (ünlenmek - Kaş).

Etiketler: Ses evrimi, Eski Türkçe, Türeme, Eski Türkçe kategori veya etiketlerine bağlıdır.
Rastgele Kelime
Önceki Kelime
Sonraki Kelime

Gözde Aramalar

Yeni kelimeler mi keşfetmek istiyorsunuz, işte sitemizde aranma sıklığına göre son zamanlarda en çok aranan kelimelerin listesi.